Rozwiń sub menu
Opowieści o świątyniach, których nie ma

Poznań obfituje w wiele cennych i okazałych dzieł architektury sakralnej. Oprócz tych, które do dziś służą wiernym i cieszą oczy turystów i mieszkańców, w różnym stopniu funkcjonują w pamięci społecznej także świątynie, które na przestrzeni dziejów miasta uległy zniszczeniu lub rozbiórce. Prócz ukrytych pod ziemią fundamentów po niektórych z nich pozostały już tylko zapiski źródłowe. Dotyczy to choćby kościołów św. Barbary i św. Wawrzyńca, istniejących do XIX w. na Chwaliszewie, czy kościoła św. Krzyża, znajdującego się niegdyś w okolicy placu Wiosny Ludów. Wiele z dawnych świątyń pozostawiło jednak trwałe ślady w przestrzeni Poznania, których znaczenia nie zawsze jesteśmy świadomi. Dziedzictwo to jest widoczne choćby w nazewnictwie miejskim, czego przykład stanowi ulica Wszystkich Świętych, będąca pamiątką po stojącym tu kościele, a później kaplicy pod tym właśnie wezwaniem. Bogatą spuścizną może poszczycić się najważniejszy dla przedrozbiorowego Poznania kościół, a mianowicie monumentalna Kolegiata Farna św. Marii Magdaleny. Pamiątką po tej świątyni, rozebranej na początku XIX w., jest nie tylko dawny budynek probostwa czy nieliczne zachowane elementy wyposażenia, ale także sama przestrzeń placu Kolegiackiego, wytyczonego na miejscu dawnego gmachu i dającego wyobrażenie o jego wielkości.

Znaczącym obiektem sakralnym dla prawobrzeżnego obszaru dzisiejszego Poznania był, oprócz katedry, nieistniejący już kościół św. Mikołaja, powstały najprawdopodobniej na przełomie XI i XII wieku na terenie Zagórza. Z obszarem tym sąsiaduje przestrzeń Ostrowa Tumskiego, który odegrał ogromną rolę w historii początków państwa i Kościoła w Polsce. Do dziś miejsce to kryje wiele śladów swej bogatej i długiej historii oraz sakralnego dziedzictwa. Oprócz szeregu istniejących obiektów, z monumentalną, regotyzowaną po 1945 roku katedrą na czele, obecne są tutaj także ślady świątyń już nieistniejących. Wspomnieć można nie tylko o znajdujących się częściowo pod posadzką kościoła NMP fundamentach kaplicy zwanej Kaplicą Dobrawy (najprawdopodobniej najstarszej na ziemiach polskich), ale także o pozostałościach dawnych, architektonicznych wcieleń poznańskiej katedry. Dotyczy to nie tylko śladów widocznych w bryle czy we wnętrzu świątyni, ale również pamiątek po przedwojennym jej wyposażeniu rozproszonych i ukrytych w przestrzeni Wyspy Katedralnej. Wszystkich zainteresowanych odkrywaniem tajemnic dawnych kościołów i sakralnego dziedzictwa Ostrowa Tumskiego i Zagórza zapraszamy na wycieczkę z przewodnikiem pt. „Opowieść o świątyniach, których już nie ma”.

14.07 (piątek) / g. 16:00

Zapisy pod nr telefonu:  61 647 7634

Oprowadzanie bezpłatne

Bilety on-line
English Version